'Eerst bleef ik tv-kijken, nu ga ik meteen aan de slag'

door Laura Heerlien, HDCmedia, Noord-Hollands Dagblad

Alkmaar - Niet voor elk kind verloopt de overgang van basisschool naar voortgezet onderwijs even vloeiend. Voor kinderen die daar moeite mee hebben en van thuis weinig steun -kunnen- krijgen, zijn er via het project coach4you begeleiders beschikbaar. Alkmaarder John Berentsen is er één van. Hij coacht de 12-jarige Mustapha.

Mustapha’s ouders zijn Marokkaans. Thuis spreken ze Berber, en Mustapha’s vader en moeder snappen nog niet zoveel van het Nederlands schoolsysteem. Hij is ook nog eens de oudste thuis, dus eigenlijk is er niemand die hem kan uitleggen hoe het nou precies werkt in het middelbaar onderwijs. ,,Daarom heb ik John.’’
Dinsdagmiddag zit John, zoals elke dinsdag, een uurtje bij Mustapha thuis in Overdie, om te horen hoe het gaat en hem te motiveren en waar nodig te helpen. Hij vraagt naar Mustapha’s agenda, om het huiswerk van de komende week even door te nemen.
Mustapha licht z’n matras op en floep, daar komen zijn schoolspullen tevoorschijn. Schriftje, liniaal, agenda: allemaal verstopt op de lattenbodem. ,,Moet wel hè, met al mijn zusjes.’’ Mustapha rolt even met zijn ogen. Gelukkig heeft hij wel een eigen kamer, waar hij zich goed kan terugtrekken.
Coach en leerling bladeren door de agenda. Voor woensdag staat er een spreekbeurt op het programma. Hij gaat het met een klasgenootje over drugs hebben en de gevaren ervan. Mustapha kijkt zelfverzekerd. Hij heeft er vertrouwen in. ,,We weten veel van het onderwerp en ik vind het niet eng om dingen voor de klas te vertellen.’’
John en Mustapha werden aan het begin van dit schooljaar bij elkaar gebracht. Mustapha hoorde op de lagere school dat hij, vanwege zijn achtergrond en de daaraan gekoppelde problemen, een coach kon krijgen. ,,Ik mocht kiezen. Een oude of een jonge man. Ik had liever een oude, want die hebben meer ervaring. Een jong iemand komt zelf net van school.’’
John Berentsen heeft zelf 25 jaar voor de klas gestaan en beschikt dus over een brede ervaring. Toch moesten ze in het begin aan elkaar wennen. John: ,,Je weet natuurlijk niet precies wat voor vlees je in de kuip hebt. Dat is even aftasten. In het begin liet ik Mustapha vrij en bleef ik wat op de achtergrond. Ik had er eigenlijk wel vertrouwen in dat hij het alleen aan zou kunnen. Hij is er intelligent genoeg voor.’’
Maar slim of niet, netjes aan je huiswerk gaan terwijl je ook leuke dingen kunt doen, is niet iedereen gegeven. Mustapha ging liever voetballen, of op msn. De cijfers spraken boekdelen. ,,Toen besloten we dat een andere aanpak nodig was.’’
Dat vond Mustapha zelf ook. ,,Ik wist gewoon niet goed hoe ik het moest doen. Nu soms nog steeds niet. Daarom ben ik blij met John. Niet dat ik altijd zin heb om te leren, maar het moet wel gebeuren. Het móet beter gaan.’’
Mustapha is gedreven. Hij wil per se de vmbo-richting kaderberoeps blijven volgen. Hij is een talentvolle voetballer, maar stel dat hij het niet maakt tot prof, dan wil hij een andere baan in de sport. Een goede vooropleiding is dus onontbeerlijk.
Mustapha heeft eigenlijk twee zwakke plekken: zijn werkhouding en het vak Engels. John: ,,Hoewel hij prima cijfers haalt voor Nederlands, beheerst hij de taal niet optimaal. Ik denk dat hij daardoor moeite heeft met Engels.’’
Met die werkhouding gaat het inmiddels beter, vertelt Mustapha. ,,Ik zit nu anderhalf tot twee uur per dag aan mijn huiswerk. Zonder tv aan, of msn. Gewoon achter elkaar door leren. Aan het begin van het jaar vond ik het na een halfuur al mooi geweest.’’
Het plannen gaat ook beter. ,,Voordat John me ging helpen dacht ik: dat huiswerk komt straks wel, nu eerst lekker televisie kijken. Nu ga ik gewoon meteen aan de slag.’’
John leert Mustapha ook hoe hij zijn agenda moet bijhouden. ,,Alle vakken per dag op een rijtje zetten en dan erachter schrijven welk huiswerk ervoor gedaan moet worden. Zo houd je het overzicht en weet je wanneer je aan wel vak moet beginnen.''
De investering werpt z'n vruchten af. ,,In het begin vond ik alles saai, maar nu snap ik het meer. Ik word beter en daardoor ga ik het leren vanzelf leuker vinden. John geeft me af en toe weleens op m'n kop, maar dat vind ik niet erg. Juist niet, want dat heeft hij dan toch maar voor me over. Ik luister dan naar hem en doe beter mijn best. John is een vrijwilliger, hij is er om mij te helpen. Het zou toch lullig zijn als ik daar niets mee zou doen.''